DOKTOR VE BESLENME

Sayın Doktorlar;

Hastanız, DEZ perhiz- ve beslenme programını uygulayarak kilosunu düşürmeye ve bundan böyle genel olarak daha sağlıklı beslenmeye karar vermiş bulunmakta. Bugün sizden ricamız, hastanızla, herhangi bir hastalık durumu veya ilâç kullanımı söz konusu ise dikkat edilmesi gereken unsurlar hakkında konuşmanız.

DEZ perhiz ve beslenme programımız çerçevesinde hastanız sağlığını aktif bir şekilde eline alarak daha iyi bir düzeye getirecektir. Bu meyanda en önemli olan konular şunlardır:

1. Vücudun hücre kütlesini muhafaza ederek ve su dengesini sabitleştirerek vücut yağının azaltılması;
2. Azalan vücut ağırlığının orta ve uzun vadeli muhafaza edilmesinin sağlanması.

Adipositas çoğu kez periferik ensülin resistansı ve bir hiperinsülinemi ile birlikte gözlenir. Bu iki faktör ise kardiyovasküler hastalıklara yol açan patofizyolojik bağlantılardır. Bundan dolayı hastanın hareket etmesini sağlayan egzersizlerin yanısıra beslenme konusunda onu bilgilendirerek önlem alınması özel bir anlam taşımaktadır.

DEZ perhiz ve beslenme programına katılanlar için bu katılım süresince aşağıdaki hastalıklar ve semptomlarda iyileşme tesbit edilmesi mümkündür:


PATOLOJIK GLÜKOZ TOLERANSI/DIABET MELLITUS TIP 2

Kanda glükoz seviyesi ve periferik ensülin resistansı normale dönüşebilir. Bir antidiabet tedavisi yapılmakta ise ilâçların, vücudun aldığı karbon hidrat miktarlarındaki değişmeye uygun olarak farklı dozlanması veya değiştirilmesi söz konusu olabilir. Çeşitli gıda maddelerinden oluşan öğünler için her hastanın vücut hücre kütlesinin karbon hidrat gereksinimi ayrıca hesaplanır. Bunu, hastanızın vücut özelliklerinin tespit edildiği biyoelektrik empedans analizinin ölçüm tutanağından görebilirsiniz. Belirlenmiş olan ve DEZ gıda maddesi içeren iki DEZ Shake öğününün her biri 17 g karbonhidrat içerir. 

ARTERIYEL HIPERTONI

Hiperensülinemi, sodyum geri emiliminin artmasına yol açar. Ekstrasellüler sıvının bundan kaynaklanan artması ise, hipertoni oluşumu için önemlidir. Periferik ensülin resistansı iyileştiği ve plasma ensülin seviyesi normale döndüğünde –daha adipositas gerilemeden!- tansiyonun da iyiye gittiğinin gözlenmesi mümkündür. Yüksek tansiyon tedavisi esnasındaki kontrollarda ve ilâç dozlarında bu da göz önünde tutulmalıdır.

HIPERLIPIDEMI

Programımızın önerilerini tutarlı bir şekilde izleyen hastalarda beslenmeye dayalı yüksek kolesterinin iyileşmesinin yanısıra yükselmiş olan trigliserid değerlerinin de düşmesi mümkündür.

Az kalori ile beslenme süresi boyunca azot balansının bozulmasını önlemek ve vücudun yeterli miktarda mikro besleyiciler almasını sağlamak amacı ile ayrıca özel dengelenmiş bir diyet veya gıda ilâvesi uygulanır. 
Bu DEZ ürünlerinin besleyici madde olarak sahip olduğu özel profil sayesinde postprandiyal ensülin çıkışı en alt düzeye indirilir. Böylece organizmanın enerji kazanması için gereken lipoliz destek görür; çünkü plasma ensülininde bir artış olması trigliserid lipazını engelleyerek (1,2,3,4,5) lipolize mani olur. Ayrıca ensülin adipositlere glükos taşınmasına yardım eder ve LDL'den yağ asitlerinin emilimini mümkün kılan ve lipid sentezini yapan lipoprotein-lipazlarını faaliyete geçirir. Bundan ötürü hiperensülinemide karbonhidrat ağırlıklı beslenme uygulandığında adipositlerin içerdiği yağ miktarında artış kaydedilir. Ensülin seviyesi düşük olduğunda ise adipositlerin içerdiği yağ miktarı azalır. Böylelikle serbest yağ asitleri kana aktarılarak oksidasyona iletilir (1,2,4,5). Genelde hiperensülinemi adipositas ile bağlamlıdır. Ancak adipoz şahıslarda ensülin seviyesinin düşürülmesi ile aynı zamanda açlık hissi de azalır (6).

İlginiz ve desteğiniz için teşekkür ederiz.

Saygılarımızla

Fikret Aktas
Uzm. Diyetisyen 

Literatür: 1. KASPER H: Ernährungsmedizin und Diätetik. 11. überarbeitete Auflage. Urban & Fischer, München (2009) 3. KELLER U. STÖCKLI R: Fastenstoffwechsel - Streßstoffwechsel. In: Schauder P, Ollenschläger G (Hrsg.): Ernährungsmedizin. Präväntion und Therapie. 2.Auflage. Urban & Fischer, München (2003) 3. WECHSLER JG: Adipositas. Ursachen und Therapie. 2. Aktualisierte. Blackwell, Wien (2003) 4. WECK M.; FISCHER S: Ätiologie der Adipositas. Internist, Springer (1997); 38:207 5. SAELY CH, DREXEL H: Metabolismus. Ernährung bei Diabetes mellitus. In: Ledochowski M (Hrsg.): Klinische Ernährungsmedizin. Springer, Wien (2010) 6. SCHWANTZER A: Effekte einer salzreichen Diät auf die Progression der diabetischen Nephropathie im tierexperimentellen Modell der ZDF-Ratte. Dissertation. Universität Erlangen-Nürnberg (2010)